سیستمعامل بهطور خلاصه به نرمافزاری گفته میشود که توسط سازنده روی هرنوع وسیلهی هوشمندی پیادهسازی میشود تا کاربر بتواند از آن استفاده کند. درواقع یک دستگاه هوشمند بدون سیستمعامل، وسیلهای بیفایده است که هیچکاری را نمیتواند انجام دهد. وظیفهی سیستمعامل آن است که با ارتباط با اجزای درونی دستگاه (سختافزار) بتواند یک محیط مجازی را بهوجود آورد که کاربر بتواند با آن کار کند و وظایفی که امروزه گذران امورات را بدون داشتن این داشتن این دستگاههای هوشمند ناممکن کرده است، انجام دهد.
با بیان این مفهوم پی میبریم که دلیل این دوگانگی برسر سیستمعامل است اما سؤال بعدی که مطرح میشود آن است که چرا نامهایی که برای تفکیک این دو دسته بهکار برده میشود ارتباطی با یکدیگر ندارند؟ «آیفون» نام تجاری گوشیهای ساخت شرکت اپل است. درحالیکه «اندروید» نام گوشی نیست، نام سیستمعاملی است که روی طیف وسیعی از گوشیهایی با برندهای مختلف پیادهسازی شده است. این درحالیاست که سیستمعامل گوشیهای آیفون iOS نام دارد اما استفاده از نام iOS برای انتخاب نوع گوشی رایج نیست

ios
در سال **** استیو جابز، بنیانگذار و مدیرعامل پیشین اپل، اولین آیفون را با سیستمعامل iPhone OS 1 به بازار معرفی کرد. نام این سیستمعامل به مدت سه سال حفظ شد، تااینکه با انتشار iOS 4 در ژوئن **** این نام به iOS تغییر کرد. سیستم عامل iOS مختص به گوشیهای آیفون است که حق استفاده از آن تنها در انحصار شرکت اپل است؛ بدین معنا که این سیستمعامل تنها روی گوشی های آیفون قابل اجرا است.

اندروید
سیستمعامل اندروید برای اولین بار توسط اندی رابین در سال **** معرفی شد. در سال **** گوگل اندروید را خرید و عرضه سیستمعامل اندروید به سازندگان گوشیهای هوشمند را آغاز کرد. اینگونه بود که HTC در سال **** اولین گوشی اندرویدی به نام HTC Dream را با اندروید 1.0 معرفی کرد.
مالکیت اندروید از سال **** تاکنون به شرکت گوگل تعلق دارد. اندروید یک سیستمعامل منبع باز است که اکنون گوگل توسعهی آن را برعهده داشته و شرکتهای مختلفی مجاز به استفاده از آن هستند؛ بدین معنا که هر سازندهای میتواند از این سیستمعامل در محصولات هوشمند خود استفاده کند و حتی کد آن را بنا بر نیاز و ترجیح خود تغییر دهد.

