ظرف یکبار مصرف چیست؟
ظروف یکبار مصرف را میتوان اغلب در رستورانها، فستفودها و تالارهای پذیرایی مشاهده کرد. البته بسیاری از مردم ترجیح میدهند به جای استفاده از ظروف چینی یا شیشهای از این ظروف استفاده کنند، چرا که ساختار این ظروف به نحوی است که نه نیاز به شستوشو دارند و نه میشکنند. ظروف یکبار مصرف به طور کلی، شامل بشقاب، لیوان، ظرف بستهبندی یکبارمصرف و… است و عمده دلیل استفاده از آن، به ویژه ظروف گیاهی و دوستدار محیط زیست (Eco-Friendly Plate) در مراکز پذیرایی و رستورانها، امکان بازیافت سریع آنها و همچنین کمپوستپذیری آنها است.
همانطور که گفته شد، در تولید ظروف یکبار مصرف، علاوه بر پلاستیک، از موادی چون کاغذ، عصاره ذرت، باگاس و… نیز استفاده میشود. طبیعیترین ظروف یکبار مصرف، ظروف تولید شده با ساقه نیشکر یا باگاس است که به سرعت در طبیعت جذب شده و به کود مغذی گیاهان تبدیل میشود. این ظروف به دلیل پیشگیری از بیماریهای شایع، تنها ظروف کاربردی در صنایع غذایی مختلف هستند و از آنجا که در برابر مواد اسیدی، مواد چرب، داغ، رطوبتدار و… مقاوم هستند، مانع از ترکیب مولکولهای سازنده ظرف با غذای داخل ظرف میشوند.
تاریخچه ظروف یکبار مصرف
به سال 1967 میرویم؛ سالی که اولین ظرف یکبار مصرف کاغذی توسط هرمان هنشل آلمانی تولید شد. حدود 40 سال بعد از اولین تولید ظروف یکبار مصرف، ساموئل جی کرومبین آمریکایی، دست به اقدامی جدید زد. او که افسر بخش بهداشت عمومی کانزاس سیتی بود، برای ارتقای سلامت عمومی به اولین تولید خود دست زد. کرومبین، زمانی که سوار قطار سریعالسیر شده بود، مشاهده کرد نحوه نوشیدن آب مسافران کاملاً غیربهداشتی است. از آنجا که بیماریهایی مثل سل هم در آن دوران شیوع داشت، او تصمیم گرفت یک لیوان کاغذی با عنوان لیوان سلامتی (Health Cup) بسازد.
سه دهه پس از اختراع اولین لیوان کاغذی یکبار مصرف، لیوانهای مخروطیشکل، قاشق و چنگال چوبی و بشقابهای کاغذی هم به بازار آمدند. در دهه 40 میلادی، اکثر کارگران اروپایی و آمریکایی برای حمل جیره غذایی خود از ظروف یکبار مصرف کاغذی استفاده میکردند و این روند ادامهدار شد. پس از جنگ جهانی دوم، شکل جدیدی از ظرف یکبار مصرف میان عموم مردم گسترش یافت؛ ظروف قدیمی و سنتی جای خود را به ظروف پلاستیکی ساخته شده از پلیاستایرن دادند. خواص منحصربهفرد ظروف یکبارمصرف جدید این بود که هم عایق خوبی برای گرما و سرما محسوب میشدند و هم وزنشان تا حد مطلوبی کاهش یافته بود.
شاید بتوان سال 1948 را به عنوان نقطه عطف ظروف پلاستیکی برشمرد؛ در این سال، رستوران تازه تأسیس مکدونالد برای اصلاح منوی غذایی خود به صورت موقت تعطیل شد. مکدونالد در آن سال، علاوه بر اصلاح منوی غذایی با مشکلاتی چون دزدی ظروف، نیروی کار زیاد برای ظرفشویی و نگهداری آنها دستوپنجه نرم میکرد. زمانی که 6 ماه بعد در اواسط 1948 مکدونالد شروع به کار کرد، تمام غذاها را در بستهبندیها و ظروف پلاستیکی یکبار مصرف سرو کرد و همین اتفاق تاریخی، باعث رواج ظروف یکبار مصرف و افزایش مشتریان در سطح ایالات متحده شد.
مصارف ظروف یکبار مصرف چیست؟
عمده کاربرد ظروف یکبار مصرف، مربوط به سرو مواد غذایی در مهمانیها، جشنهای خانوادگی و گروهی و همچنین مناسبتها است. مهمترین فاکتوری که ظروف یکبار مصرف را نسبت به ظروف معمولی برجسته میکند، کیفیت ساخت آنهاست؛ برای مثال، ظروف یکبار مصرف گیاهی از خمیر باگاس تولید شدهاند و بسته به نوع قالب، در اشکال و اندازههای مختلف تولید میگردند.اما فاکتورهای دیگری که میتوان به آن توجه ویژهای داشت اینکه، ظروف یکبار مصرف وزن سبکی دارند و به راحتی قابل نگهداری هستند و همین امر باعث میشود کسبوکارهای مختلف، از جمله: فستفودها و… هزینههای کمتری را جهت مراقبت و شستشوی ظروف متحمل شوند.