1) دانشجویان سبک های یادگیری متفاوتی دارند
طی تحقیقاتی مشخص گردیده که هر فرد در فرآیند یادگیری از سبک مشخصی پیروی می کند. این سبک ها در 7 دسته تقسیم بندی شده اند. این خود بیان کننده این موضوع است که دانشجویان سبک یادگیری متفاوتی از یکدیگر دارند. این گروه ها عبارتند از:
بصری (Visual): با استفاده از چشم شنوایی (Auditory): با استفاده از آهنگ و یا ریتم کلامی (Verbal): صحبت با صدای بلند جنبشی/حرکتی (Kinesthetic): با استفاده از لمس و طعم و مزه برای کشف اطلاعات منطقی (Logical): استفاده از روش های ریاضی و منطقی در یادگیری بین فردی (Interpersonal): یادگیری در گروه درون فردی (Intrapersonal): یادگیری در خلوت و تنهایی
2) دانشجویان قدرت یادگیری متفاوتی دارند
واضح است که هیچ کلاسی با یک روش تدریس یکسان برای همه دانشجویان عملی نیست. اگر شما بخواهید فقط از یک سبک یادگیری در تدریس استفاده کنید. قطعا به عدم میزان بودن روند تدریس و یادگیری برخورد خواهید کرد. چرا که دانشجویان از نظر سمعی، بصری و لمسی تفاوت دارند. به عنوان مثال تصاویر، جداول و فلش کارتها برای دانشجویان با یادگیری بصری به خوبی کار می کنند. اما همین موارد برای افرادی که سبک یادگیری شنوایی دارند. ونیاز دارند اطلاعات را بشنوند. روشهای سنتی آنها را مجبور می کند از دیگر سبک های یادگیری که در آنها بخوبی توسعه نیافته، استفاده کنند. که این موضوع به کیفیت یادگیری در این افراد صدمه می زند.
بنابراین یک معلم و استاد توانا از هر نوع حواس در تدریس خود استفاده می کند. و با ترکیب آن ها سعی می کند به بهترین شیوه تمام قوای دانشجویان را پوشش دهد. باید در نظر داشت که دانشجو بصری فرصت کافی برای کشش حواس دیگر خود را ندارد. اگر استادی با دانش اولیه که دانشجویان آن را متفاوت می آموزند به کلاس بیاید. آنها بهتر می توانند دروس را به گونه ای تنظیم كنند كه همه حواس فعال شوند.
3) تقویت کننده های دانشجویان متفاوت است
به عنوان نمونه دوباره به ویژگی اساسی دانشجویان از نظر قدرت درک می پردازیم. دانشجویان بصری به وسیله ی نقشه و اجسام و اشکال قدرت درک بیشتری خواهند یافت. در صورتی که دانشجویان سمعی با لحن و تکیه بر برخی موارد و کلمات و عبارات درس را بهتر متوجه می شوند. بنابراین باید ویژگی این دانشجویان را در طی روال درس دادن مورد اهمیت قرار داد. و با استفاده از مواردی که برای آن ها یک نوع تقویت کننده محسوب می شود درس را بهتر به آنان فهماند.
4) ارتباط بین مفاهیم برای دانشجویان اهمیت دارد
در این باره باید بگوییم که دانشجویان در واقع منبعی از محتوا را در ذهن خود نگهداری می کنند. اما شیوه بهتری برای یادگیری آنان این است که بتوانند بین محتوا رابطه هایی ایجاد کنند تا ماندگاری بهتری در ذهنشان داشته باشد. بنابراین در دروسی که دانشجویان ارتباط بین محتوا را بیشتر می یابند قدرت یادگیری بیشتری از خود نشان می دهند. در هر موردی که دانشجویان بتوانند ارتباطی در زندگی خود بیابند. یا اینکه نمونه ای از آن را در قبل احساس کرده باشند. بهتر می توانند به ذهن بسپرند و از آن استفاده کنند. چرا که نمونه ای مرتبط با آن را قبلا دیده اند.
5) یکپارچه سازی محتوای درسی
در این باره باید اینگونه گفت که استفاده از برنامه هایی که هر کدام از موضوعات در یک بخش تدریس شود. می تواند اثر بیشتری برای دانش آموزان داشته باشد. تا اینکه بخواهید موضوعات مختلف را با هم ادغام کنید. به عنوان مثال اگر تاریخ تدریس می کنید می توانید به شیوه های زیر برنامه درسی را بنویسید: به عنوان مثال برای دانش آموزانی که از یک معلم بهره می برند. می توان با جدا کردن موضوعات مثل گزارش نویسی- ریاضی و … بهره ی بیشتری برد. خوشبختانه شیوه ی آموزشی در ایران هم اکنون اینچنین است. برای اساتیدی که از تک درس استفاده می کنند نیز بهتر است عناوین مشابه در یک جلسه بیان شود.
