انواع سبک های نقاشی
نواع سبک های نقاشی عبارتند از سبک رئالیسم، دادائیسم، سورئالیسم، کوبیسم و … که هر کدام دنیای مجزایی از هنر نقاشی هستند. نقاشی همانند سایر شاخه های هنری، عبارت است از محتوا و شیوه ی ارائه یا به تصویر کشیدن آن. هر دوی این موارد در گذر زمان، به تناسب ترقی فکر و مهارت های بشر، پیشرفت نموده و دگرگون می شوند. شرایط فرهنگی، دستاوردهای بومی، تجربیات جمعی و مهم تر از همه، خلاقیت و مهارت فردی، سبب شکل گیری و رواج سبک های هنری گوناگونی خواهند شد که هر یک در بر دارنده ی دستاوردها و ظرفیت های منحصر به خود می باشند. آشنایی با انواع سبک نقاشی از موضوعات جذابی است که علاوه بر هنرمندان، مورد توجه بسیاری از علاقمندان به هنر نیز قرار گرفته و حتی بسیاری از افراد، کسب اطلاعات در این خصوص را برای تحلیل مسائل مرتبط یا نزدیک به این عرصه، ضروری می دانند.
سبک نقاشی رئالیسم
رئالیسم در لغت به معنای واقع گرایی است. در این سبک نقاشی، هنرمند آن چه می بیند را به همان شکل، به تصویر می کشد و یا دست کم، در اثر خود از عناصر واقعی استفاده نموده و نقش تخیل را به حداقل می رساند! هنرمند سبک رئالیسم از تلاش برای زشت یا زیبا نشان دادن مسائل گوناگون اجتناب می کند و صرفا مسائل عینی را به تصویر می کشد. ترسیم موجودات خیالی و حتی اموراتی که با چشم دیده نمی شوند، در سبک رئالیسم ممکن نیست.
بسیاری از هنرمندان سبک رئالیسم، برای به نمایش گذاشتن زندگی روزمره و حیات اجتماعی اقشار و طبقات گوناگون، به این سبک تمایل نشان می دادند. در بسیاری از نقاشی های این سبک، تصاویری از مردم کوچه و بازار، اصناف گوناگون و مردم عادی به چشم می خورد. از هنرمندان برجسته ای که آثار خود را در این سبک نقاشی خلق کرده اند، می توان به گوستاو کوربه، انوره دومیه و ژان فرانسوا میله اشاره نمود.دادائیسم
از دیگر انواع سبک های نقاشی می توان به دادائیسم اشاره کرد؛ دادا عبارتی است که در زبان های گوناگون معانی متفاوتی دارد. خالقان این سبک نقاشی واژه ی دادا را به طور اتفاقی با باز کردن فرهنگ لغت انتخاب نمودند! این سبک، در بر دارنده ی نوعی پوچگرایی و نفی است. از این رو انتخاب نامی بامعنا برای آن، چندان منطقی به نظر نمی رسد. دادائیسم، واکنشی نسبت به آشفتگی ها و سرخوردگی های جامعه پس از جنگ جهانی اول بود و احساسات آنارشیستی و طغیانگرانه ی هنرمندان را به تصویر می کشید.
به طور کلی در سبک دادائیسم، عناصر بی ربط، به شکلی نامرتب و غیرعادی، در کنار یکدیگر قرار می گیرند و تصویری تخیلی را می سازند که با ذهن مخاطب بازی کرده و ترکیبی متفاوت و غیرطبیعی را به او نشان می دهد. عناصر و اشکال مورد استفاده در نقاشی های سبک دادائیسم، به طور تصادفی انتخاب می شوند و اصول و چهارچوب هایی که پیشتر توسط هنرمندان مورد توجه قرار می گرفتند، در این جا نفی می گردد!سورئالیسم
سورئالیسم به معنای فراواقعگرایی است و بر خلاف مکتب رئالیسم، با عناصر و تصاویر خیالی سر و کار دارد. هنرمند سورئالیست، در تلاش است تا افکار و اندیشه های خود را به شکلی خلاقانه و با خلق تصاویر غیر ملموس به نمایش بگذارد. در واقع سورئالیسم، در پی کنار زدن چارچوب های واقع گرایی، به وجود می آید و با به تصویر کشیدن آزادانه ی افکار و تخیلات هنرمندان، معنا پیدا می کند.
از برجسته ترین هنرمندان این سبک نقاشی می توان سالوادور دالی، پابلو پیکاسو و مایکل شوال را نام برد.
سبک نقاشی اکسپرسیونیسم
از دیگر انواع سبک های نقاشی، سبک اکسپرسیونیسم می باشد؛ این اصطلاح به معنای هیجان نمایی است و به سبکی اطلاق می شود که در پی به نمایش گذاشتن احساسات و عواطف انسان است. در سبک اکسپرسیونیسم که همانند بسیاری از مکاتب قرن بیستم، در تضاد با اصول رئالیسم شکل گرفته است، هنرمند با استفاده از فضاسازی تخیلی و غیرمعمول، احساسات و هیجانات خود را به تصویر می کشد و در اغلب مواقع، به ارائه ی گونه مبالغه آمیز و افراطی آن می پردازد.
سبک هیجان نمایی، رگه هایی از عصیان و سرکشی را در بر دارد و با ترسیم آزادانه ی احساسات، خصوصا در واکنش به واقعیت های نامطلوب اجتماعی و سیاسی، پا به عرصه می گذارد. ادروارد مونک، فرانسیس بیکن، ارنست بارلاخ و مکس بکمن، از هنرمندان مشهور و توانمند این سبک نقاشی به حساب می آیند.کوبیسم
کوبیسم یا حجم گرایی، در پی به نمایش گذاشتن تصاویر، با استفاده از خطوط یا اشکال دقیق هندسی است. در این سبک، از اشکال حجم دار چون مکعب، استوانه و مخروط نیز استفاده می شود. در این سبک، ترسیم سایه ها به شکلی آزادانه صورت می گیرد و زاویه ی مشخص و دقیقی برای تابش نور در نظر گرفته نمی شود! سبک کوبیسم با رئالیسم مفهومی در ارتباط است. جالب است بدانید از این سبک نقاشی در طرح های دیوارنگاری و گرافیتی، زیاد استفاده می شود.
رمانتیسم
رمانتیسم یا رمانتیسیسم، درست نقطه ی مقابل رئالیسم به حساب می آید. این سبک، احساسات لطیف، آرزوها و امور معنوی را در مقابل خرد و عقلانیت، برجسته ساخته و به آن ها می پردازد. رمانتیسم واکنشی منفی نسبت به دوران روشنگری و هنر اشرافی است. این سبک نقاشی، تأکید بر جنبه های منطقی و تجربی را محدود کننده تلقی می کند و در مقابل آن، اهمیت روح انسانی و احساسات و تمایلات معنوی را مورد توجه قرار می دهد. رمانتیسم، نوعی آزادی در پرداختن به وجهه های گوناگون وجود انسان است.
رمانتیسم جنبشی هنری است که علاوه بر نقاشی، در ادبیات، مجسمه سازی و موسیقی نیز تحولاتی ایجاد نموده است. این جنبش، واکنشی اعتراضی نسبت به محدودیت ها و آشفتگی های دوران مدرن و تفکرات عصر روشنگری است.