آسفالت ، مادهای با چسبندگی بسیار بالاست که از ترکیب شن، ماسه و قیر ساخته میشود.
آسفالت کاری
منظور از آسفالت کاری، عملیات اجرای آسفالت است. آسفالت دارای سه نوع است: آسفالت گرم، سرد و حفاظتی. اگر عملیات مخلوط شدن، پخش و تراکم مصالح و قیر تحت گرما باشد، به آن آسفالت گرم میگویند که خود دارای انواع مختلف است. اگر عملیات مخلوط و تراکم در دمای محیط انجام شود، آسفالت از نوع سرد است. در نهایت، آسفالت کاری حفاظتی برای مواقعی که هدف، بالا بردن مقاومت سایشی و لغزشی است مورد استفاده قرار میگیرد. ضمن اینکه هزینه اجرای آسفالت حفاظتی نسبت به سایر انواع آسفالت، بسیار پایین است.
آسفالت کاری و قیرگونی
آسفالت کاری و قیرگونی به عوامل زیادی وابسته است که اگر مطابق با استانداردها انجام نشود، نتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد. این عوامل عبارتند از؛ دمای هوا و فصلی که عملیات انجام میشود، سرعت وزش باد و خواص فیزیکی مصالح مصرفی.
به خاطر داشته باشید، روی سطحی که در معرض بارش باران است امکان آسفالت ریزی یا قیرگونی وجود ندارد. سطحی که قرار است عملیات آسفالت کاری یا قیرگونی روی آن انجام شود، باید کاملا تمیز و عاری از ذرات اضافی و آلودگی باشد. پس از آماده شدن سطح، باید مصالح آسفالتی را پخش کرد، تا آماده کوبیدن شود.
در پخش کردن آسفالت، رعایت یکنواختی اهمیت زیادی دارد. عدم یکنواختی پخش آسفالت، موجب ایجاد پستی و بلندی در سطح خواهد شد. هرقدر ضخامت آسفالت بیشتر باشد، مدت زمان مجاز برای کوبیدن آن بیشتر خواهد بود. تعداد و نوع غلطکهای مورد نیاز برای کوبیدن آسفالت، بر اساس مقدار آسفالت مصرفی مشخص میشود. پس از انجام عملیات، دست کم سه ساعت زمان نیاز است تا سطح آماده رفت و آمد شود. البته فراموش نکنید، عوامل محیطی و شرایط آبوهوایی هم بر این زمان تاثیرگذار است. تردد در زمان کوتاه پس از اجرا، سبب آسیب دیدن آسفالت خواهد شد.
