یک مقاله در وال استریت ژورنال (wall street journal) نشان داده است رستوران هایی که در طراحی منوهای خود آیتم ها را برجسته نشان می دهند سود آور تر هستند. تکنیک هایی مانند آیتم های برجسته، سالهاست که در صنف خرده فروشی استفاده می شود. پنجره ی مغازه، در جلوی صندوق و غیره مورد استفاده قرار می گیرد. آنها متوجه شده اند که اگر مشتری متوجه کالا شود.، تا حد زیادی فروش آن افزایش می یابد و اگر متوجه نشود، هرگز امکان خرید وجود ندارد. بر اساس این نظریه، طراحی منوی رستوران می تواند آیتم های برجسته را در منو تقویت کند. به این گونه بررسی ها روانشناسی طراحی منو گفته می شود.
تکنیک های طراحی منو کافی شاپ و رستوران
در طراحی منو باید ظرافت ها مراعات شود؛ زیرا تمامی خواست ها و سفارش های مهمان در آن نهفته است. منو آن چیزی است که خرده فروشی ها برای جذب مشتری و فروش کالا در پنجره فروشگاه خود قرار می دهند. شما می خواهید مهمان رستوران آن چیزهایی را که شما ارائه می دهید در منو ببیند. و امیدوارید که آیتمی را که می خواهد، در نهایت خریدداری کند. مفهوم روانشناسی در منو این است که توجه مهمان رستوران جلب شود و آن آیتم مورد نظر شما، که بر فروش بیشتر آن تاکید دارید، توسط مهمان سفارش داده شود. مدیران رستوران، به دلیل نداشتن آگاهی کافی از طراحی منو، بدون هیچ نظری، این امر مهم را به گرافیک و یا طراح واگذار می کنند.
آگاهی از روانشناسی منو و تکنیک تا حد زیادی طراحی منو را بهبود می بخشد. همانطور که گفته شد فونت و طرح و رنگ منو تا حد زیادی طراحی منو را بهبود میبخشد همان طور که گفته شد فونت و طرح و رنگ منو بازتابی از رستوران شماست؛ برای مثال، اگر شما می خواهید رستوران مکزیکی باز کنید، رنگهای شاد مانند قرمز، فیروزه ای، بنفش و سبز میتوانید انتخاب خوبی برای منو باشد. در اغلب رستوران ها میبینید که منو به صورت ترتیبی نوشته شده است. پیش غذا، سوپ، سالاد، غذای اصلی، دسر و نوشیدنی، این مهم است که هر بخشی از طریق پررنگ کردن یا برجسته کردن غذاهای خاص با یک ستاره و یا نشان های دیگر مانند غذای مخصوصص رستوران و یا سر آشپز به منظور جلب توجه مشتریان به غذای مورد علاقه است. از اضافه کردن تصاویر و یا شلوغی خیلی زیاد در منو باید اجتناب کرد.

9 تکنیکِ روانشناسی در طراحی منو
🔹قرار دادن عکسهای زیاد و با کیفیت در منو
مشتریان با دیدن عکسهای وسوسهانگیز از غذاها و نوشیدنیهای مختلف به سمت لذت بیشتر و بالتبع سفارش بیشتر حرکت میکنند.
🔹عدم استفاده از علائم پولی (تومان، ریال، $)
استفاده از این نشانهها و نمادها در واقع مشتریان را آگاه میکند که در حال خرج کردن پول هستند و باعث محافظهکاری آنان میشود.
🔹ایجاد ارتباط بین مفهوم خوراکیها و خانواده
مشتریان علاقه زیادی به خرید چیزهایی دارند که برایشان آشناست؛ مانند ترشی های عمه لیلا، دیزی سرای آقاجون، غذاهای مامانپز و …
🔹نامگذاری غذاها بر اساس محلی خاص
برای مثال مشتریانی که پیتزای ایتالیایی سفارش میدهند طعم و بوی ایتالیا و مشتریانی که پیتزای آمریکایی سفارش میدهند طعم و بوی آمریکایی را تجربه میکنند. درحالی که هر دو پیتزا از یک نوع مواد اولیه و به یک طریق مشخص با تجهیزات مشابه پخته و آماده شده است!
🔹پُررنگ کردن موارد مهم و پرفروش در منو
زمانی که بعضی از غذاها در منو با خط متفاوتی، با رنگ روشن و کادر زیباتری با عکس نشان داده میشود، در واقع توجه بیشتری را جلب میکند و مشتری احساس میکند غذا خاصی قرار است سفارش دهد.
🔹قرار دادن غذاهای گرانقیمت در بالای منو
با دیدن اولین و گرانترین غذا در رستوران و سپس مشاهده قیمتهای ارزان تر، این باور در ذهن مشتریان ایجاد میشود که اکثر غذاهای این رستوران ارزان قیمت هستند. اما به نسبت کجا؟ شاید فقط مورد اول!
🔹ارائهی غذاها در دو سایز مختلف در منو
در این روش مشتری هیچ ایدهای از مقدار و اندازه غذایی که میخواهد سفارش دهد ندارد، بنابراین ترجیح میدهد اندازه کوچکترِ آن را سفارش دهد که در واقع میتواند سود بیشتری برای صاحب رستوران برساند.
🔹تحلیل الگوی خواندن منو توسط مشتریان
پدیدهای به نام اثر اولیه است که انسان معمولا اولین چیزی را که میبیند بهتر از مابقی به خاطر می سپارد. یکی از جاهایی که نگاه مشتریان به آن قسمت است، گوشهی بالای منو مخصوصا سمت راست.
🔹ایجاد محدودیت در انتخابهای مشتریان
یکی از مشکلاتی که مشتری در سفارش با آن مواجه میشود، انتخاب های زیاد است. با محدودیت انتخابِ مشتری، سفارش قطعی میشود.

